As duas da tarde Ricardo Augusto me chama no portao.Estranhei sus vinda pois nao era día que costumava vir me ver .Eu e Ricardo Augusto estamos novios a tres anos,nao conseguimos casar,por falta de un bom enprego para ambos. Chego ate o portao,ele está sentado no calcada,de cabeza entre as pernas,sento al lado dele,o que lhe traz aquí hoje e a estas horas?Cileia,espero que me entienda,nao podemos continuar con o nosso noivado.Pego en sua mao,más nao me quer contar o motivo.Cileia o dinheiro nao da para nos dois viver,vamos comer como?Ricardo Augusto, olhei bem dentro dos seus olhos,que por sinal sao lindos olhos de un profundo Castagno escuro,ele me miro impenetrable,levantó se da calcada,e se foie antes retirou me a alianza.Desamarrou sua bicicleta e se foi. Entrei en cada asustada con o rápido acontecimiento.Fui a cozinha,minha mae estaba batiendo un bolo en me preguntó y...o Ricardo nao entro porque....Mae ele términou tudo.
Términou porque?
Nao temos dinheiro para casar.
Ah,sei como e que se faz...coloque un vestido e vamos salir antes que seus pai chegue. E partirán as duas de ómnibus para a cidade.Em duas horas ,estaban de volta .Ao amanecer,levantarán cedo, e partirán rumo a cidade.O apito da fábrica toca.As duas vao para a sessao de embrulhos.Passados alguns minutos do comeco do expediente ,o director apresenta a todos as duas novas funcionarias Ricardo levanta a cabeca e ao ver sua novia e sua sogra entende que havera casamiento para breve
Amigas deste blog e precisó ajustar pois o dinheiro deste país sumiu.
Blog da Marry totalmente familiar.🤏
Nenhum comentário:
Postar um comentário